wciąż

wciąż wczesne zachody
i chłodne noce

jakby światło nie ufało jeszcze ziemi
jakby dzień cofał dłoń
zanim dotknie krawędzi istnienia

w chłodzie łatwiej słyszeć
jak czas oddycha nocą
jak każda chwila kruszy się
w nieskończoność

wciąż wczesne zachody
i chłodne noce

stoimy na progu
między tym co gaśnie
a tym co dopiero
po raz kolejny
odważy się być