(IPOGS, Walls) ,,SPADAJĄCY STRUMIEŃ"

Meine Bewertung

Meine Bewertung

https://www.emultipoetry.eu/pl/video-watch/786,urok-bat-szeby

,,UROK BAT SZEBY"
autor: PIERRE


,,Czy opieraliście się do krwi?"

Ojcze, widzę, jak na mnie patrzysz,
bo w lustrze z politowaniem,
Namiętność zapachów ciała
ogrodem konwalii myśli natrętnej, jak pszczoła:

,,Słodyczy skosztować, wbrew sobie!
-jestem w ciele czy beze mnie?"

Ojcze, Ojcze..Ty wiesz, jak twarde, to brzemię..

Nie umiem odrzucić i nie chcę
a nie dam rady zapomnieć,
więc wstrzymuję do krwi ból,
co gra muzyką pianistki
pod taflą balkonów
tej uwodzicielki- pamięci!

https://photos.app.goo.gl/Z2bYmvUzE5a6vSKF8

i

Słowo „charms”
wywodzi się z języka angielskiego, gdzie oznacza urok, czar lub zawieszkę (amulet). Jego źródłosłów sięga łacińskiego słowa carmen, oznaczającego „pieśń”, „wiersz” lub „zaklęcie”

dziś Batszeba i Uriasz ( Hetyta )

,,Imię
Batszeba (hebr. Bat-Szewa, בת שבע) pochodzi z języka hebrajskiego i najczęściej tłumaczone jest jako „córka przysięgi” lub „córka pełności” lub „córkę siedmiorga”.
Występuje w Starym Testamencie, gdzie oznacza żonę Uriasza Chetyty, a później króla Dawida i matkę Salomona."
i
,,Uriasz to męskie imię pochodzenia biblijnego,
wywodzące się z hebrajskiego Urijjah lub Urijjahu. Oznacza „Jahwe jest moim światłem” lub „Pan jest światłością i ogniem”. Imię to składa się z elementów ur (światło) oraz Jah (skrócona forma imienia Boga Jahwe)."
a to nas wiedzie do burzy następstw grzechów Dawida..
Hetyci to lud w starożytności zamieszkujący Anatolię (dzisiejszą Turcję). Utworzyli imperium w latach 1600-1180 p.n.e. Hetyci wytwarzali zaawansowane wyroby z żelaza, władali królestwem poprzez urzędników odpowiedzialnych za różne aspekty władzy i czcili bogów burz.

ps. coś bardzo osobistego z dziś:

https://photos.app.goo.gl/Z2bYmvUzE5a6vSKF8

Meine Bewertung

Meine Bewertung

Meine Bewertung

Meine Bewertung

Meine Bewertung

Meine Bewertung

Meine Bewertung

Meine Bewertung

wersja pierwotna

,,SPADAJĄCY STRUMIEŃ"

wiersz z dn. 11.05.2008

Każdy ma swej wody szansę co dzień,
Kwitną Twe konwalie na balkonie,
Szumem porannego prysznica mówisz,
W herbacie porannej nie tuczysz,
Serce przecież w sobie osocze,
Nosi ciał tyle,
co tętnic,
Koniec nie stwierdzam bez mycia,
Tak żegnam wszystkich bez picia.
Spójrz miła na mnie!
Tu wody nadmiar dostaniesz!
Kochaj pragnienia źródła!
Czerp mocniej niż się uda!
Chwal dróg mokrych ostoje!
Bo nie jest sam człowiek.
Aniołów to rola dzbany podsyłać,
Gwiazd żadnych
poza Twych pereł nie trzeba,
Każdą ja chętnie z oczu pozbieram.
Myśli tysiącem tęsknot ufnych ześlę
Nim powiem:
Koniec.


Kategoria Różne
Autor PIERRE