BŁOGOSŁAWIONY prorok poprzedza SYNA OJCA - ŚWIATŁOŚĆ

Łk 1, 67-79
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

,,Zachariasz, ojciec Jana, został napełniony Duchem Świętym i zaczął prorokować, mówiąc:

«Błogosławiony Pan, Bóg Izraela,
bo lud swój nawiedził i wyzwolił,
i wzbudził dla nas moc zbawczą
w domu swego sługi, Dawida:

Jak zapowiedział od dawna
przez usta swych świętych proroków,
że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół
i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą;
Że naszym ojcom okaże miłosierdzie
i wspomni na swe święte przymierze –
na przysięgę, którą złożył
ojcu naszemu, Abrahamowi.

Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani,
służyć Mu będziemy bez trwogi,
w pobożności i sprawiedliwości przed Nim
po wszystkie dni nasze.

A ty, dziecię, zwać się będziesz
prorokiem Najwyższego,
gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi;
Jego ludowi dasz poznać zbawienie
przez odpuszczenie grzechów,

Dzięki serdecznej litości naszego Boga,
z jaką nas nawiedzi z wysoka Wschodzące Słońce,
by oświecić tych,
co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki skierować na drogę pokoju».

i

J 1, 1-18
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

,,Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, z tego, co się stało.

W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła.

Pojawił się człowiek posłany przez Boga, Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz został posłany, aby zaświadczyć o światłości.

Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego – którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili.

A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od ojca, pełen łaski i prawdy.

Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy – łaskę po łasce.

Podczas gdy Prawo zostało dane za pośrednictwem Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa.

Boga nikt nigdy nie widział; ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie ojca, o Nim pouczył."



Za chwilę się spotkamy,
Pójdę drogą prostą,
Zapytam, jak dziś córkę:
,,Co Byś chciał ( Ojcze ) na prezent?

Ona rzekła: nic i nic nie chce przyjąć,
Pierwszy raz się zdarzy,
Tak jestem z Tobą tylko..

jeszcze dokończę wannę,
drugi dzień ją czyszczę,
Cierpliwy jesteś Boże,
jeszcze małą chwilkę..

.......

To było całkiem inne,
Początek modlitwy milczący,
Umysł bardzo czysty,
W ogóle nie jestem zmęczony..

Czy nic nie czuję?
Jakbym był martwy a żywy,
Żadnej zmarszczki,
Łagodny..

Drugi raz w tym stanie,
Pierwszy sam zabiłem swe życie,
Szczypnęła Naj w kinie,
Zmarłem lecz żyłem.

Teraz zabiła córka,
Nie koniec, bo nic nie trzyma,
Oddałem całkiem życie
i mówię:
,,Wszystkie dzieci kochasz,
dodałem: Ufam Tobie!"

Zanim to nastąpiło
szedłem z latarką komórki,
Stałem chwilę pod krzyżem,
Syriusz chyba świecił,
Po prawej stronie właśnie,
Zatem z południa,
Mówię: ,,Przychodzisz jak w Betlejem,
a ja patrzę spod krzyża."
Nie zrobię zdjęcia gwieździe,
tylko właśnie Tobie
i błysk nastąpił w oczy
bo światło w drugą stronę...

To był prezent wspólny,
Moje pragnienie,
Nic przecież nie mogę,
i Twa odpowiedź Światłem,
że rodzisz Siebie we mnie!