Była światłem

Była mu światłem
co zgasło zbyt nagłe
choć tliła się w nim
jeszcze iskra nadziei
pogrzebał z nią swoje
tęsknoty na przyszłość
kreśląc jej profil
grudką rzuconej ziemi
cierpki smak niespełnienia
chłodem czuł na ustach
w połach płaszcza przytulał
jasnych wspomnień cienie
i zamieszkała w jego czułym słowie
granice niepamięci rozciągając
aż po otwarte horyzonty powiek