Poezja i dziewczyna

Dlaczego poezjo śmiejesz się ze mnie
przecież kocham wplatam róże
we własne serce

Oj dziewczyno trochę więcej zaufania
żeby tworzyć trzeba poczuć
moc dawania

Ach poezjo daruj sobie niecierpliwość
pragnę pisać a gdzie indziej
gościem bywać

Daj mi wenę by głęboko i niezmiennie
złotym słońcem prześwietlała
moje wiersze