Jego młodość

Spytałem go o młodość.
Powiedział, że musiał ją komuś
przez pomyłkę oddać.
Od zawsze budził się jak zużyty prototyp,
który nie przeszedł testów jakości.

Życie dostał z wadą fabryczną
i adnotacją „nie naprawiać”.
Jedyne, co w nim wciąż działa bez zarzutu,
to ironia, niezniszczalna jak rdza,
której nawet on nie potrafi zużyć.