Szepty i oddechy

Usłyszałam głos, szeptem głośny,
trzepotem motylich skrzydeł mocny,
delikatny niczym pajęczyn aksamit,
ciepły, znajomy — i nie oddam go za nic.

Czytałam ciszę między oddechami,
przejrzystą jak potok płynący wstęgami.
Opada miękko jak mgła o świcie,
pragnieniem trwać tu całe życie.