SŁOWO, które WYZWALA

Łk 6, 12-19
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

,,Pewnego razu Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc spędził na modlitwie do Boga.

Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których też nazwał apostołami: Szymona, któremu nadał imię Piotr; i brata jego, Andrzeja, Jakuba, Jana, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Szymona z przydomkiem Gorliwy, Judę, syna Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.

Zszedł z nimi na dół i zatrzymał się na równinie. Był tam liczny tłum Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i z Jerozolimy oraz z nadmorskich okolic Tyru i Sydonu; przyszli oni, aby Go słuchać i znaleźć uzdrowienie ze swych chorób. Także i ci, których dręczyły duchy nieczyste, doznawali uzdrowienia.

A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich."



Jak czytasz?- Jezus pyta
Tu widzimy od Kogo,
Z góry i na modlitwie,
Tak wytrwałej, jak spotkanie.

Pamiętasz, byś rozmawiał z kimś noc całą?
Była zapewne radość i opowiadań niemało!

Piotrze i Janie, nie Wasze święto!
Spaliście w Ogrodzie,
kiedy Pan potrzebował godzinę!

Gorliwość zaś w tym jest cenna,
że czasu dając nie liczy,
Tak można powiedzieć z daleka
obserwując dwoje Przyjaciół
lub zakochanych!

a co się dzieje bliżej?
Słowo znów pyta, jak było:
,,Czy nie pałały serca nasze,
jak Pisma nam tłumaczył?"

Chciałbym móc od Was usłyszeć:
,,Jestem Wniebowzięta/Wniebowzięty,
jak Duch mi tłumaczy życie
i wiem Słowem od Kogo pochodzi!"