wychodzenie z cieni

wychodzenie z cieni

kimże ja jestem - nikim
czymże ja jestem - niczym
cóż osiągnąłem - mało
ciągle podcinam gałąź

na której siedzę wystraszony zahukany
na której sny przeżywam czasem i omamy
która już runąć w dół z kretesem miała nieraz
a jednak trzyma się do teraz i od teraz

jakimż ja byłem synem
jakimż ja jestem ojcem
co mi dawało siłę
o co i z kim się biłem

gdy należało w twarz się rzucić z pazurami
kiedy się wyjść powinno z drzwiami i oknami
aby honoru resztce nie dać się spopielić
i aby błędów po raz setny nie powielić

gdzież ja się podziewałem
uciekłem czy zostałem
jakże to wszystko trudne
jakże to często złudne

gdy się decyzji nie potrafi podjąć trudnej
gdy się remisem ze skazaniem kończy turniej
i kiedy wniosków nie poprzedza szczera skrucha
gdy się przestaje głosu środka nagle słuchać

kiedyż to się dokona
czy przyjdzie szczęścia zaznać
jakże nie zgubić drogi
gdy podmuch losu srogi

na którą stronę przekabacić da się serce
czy w ciepłych dłoniach wyląduje czy w rozterce
pozwól mu stwórco i opoko wyjść z tych cieni
jeżeli stwórcą i opoką chcesz się mienić

PW
17.10.2025