Bóg Pomidorowy

I wtedy
(gdy promienie słońca zlały się w ciepłą plamę
miękko układającą się na parapecie krzesłach i stole,
chociaż wnętrze pozostawało w cieniu)
spojrzeliśmy na niedojedzone pomidory
połówki odsłaniały wnętrza symetrycznych nasionek
geniusz wszechświata
Bóg Pomidorowy

I właśnie wtedy
pomyśleliśmy o Koperniku
który też poznał włoskie słońce
co smagało jego skórę i skórki pomidorów
a zmiana konta widzenia
uwolniła nasz bezruch

(i że dobrze, że miał tego wuja)