CIĄGLE Z BRONIĄ W RĘKU

CIĄGLE Z BRONIĄ W RĘKU

Sierpniowy poranek
a poniedziałek jak poniedziałek
zestraja się ze Słońcem
milcząc pogodnością
dziwną cichość niesie
świtem nieświadomym
przed wielkim ściemnieniem
permanentnej kipieli
„ducha walki” obucha ?
jakby nie rozumiał…

Że znów wzlatują jak sępy
ptaszyska zgłodniałe
wrony ołowiane
śmierć pytać o życie
z piedestału i z bruku
ciągle z bronią w ręku
bez sensu i w lęku
kruche i zbolałe
co w tę Ziemię zmartwień
zapada się… już martwe

⊰Ҝற$⊱…………………………………… Radomsko - 7 sierpnia '24