My ludy

My ludy ubogi
pokrzepiwszy ciała
wyprostowani biegniemy do celu
meta a start wszystko jednakie
jak gama melodia taki pęd do Świata

Świat a obrączka koralik u pierśi
wolnym mym duchem
dobiegwszy do brzegu
na brzegu maszt i słup soli ręki

płynny marsz serca do ręki śródpiersi
i czy mi się zdawało, czy kogut zaśpiewał
że melodia z serca to cisza ubrania
skóra jest miękka jak atlas miłości

do ciebie będę szła i zbierała mości