Konikotomia

Po śladach łez,
na innym choć wciąż tym samym szlaku,
często spóźnione za wcześnie,
kiedy zapuka otworzę.

Nie złożę interpelacji,
nie będę prolongować.
Repertuarem wskazówek
w kamieniu wyrzeźbię chwile.

Na koniec dodam
manuskrypt Einsteina –
tajemnicę poezji ukrytą
w źródłach mi wiadomych.

Kasia Dominik