Pusta skorupa

Jak przebić się przez ciem(n)ię
wywoływań siebie
przez pokoje płaskich kliszy
na tle równie płaskich
luster

przez afekty nad obrazem
krzywych żeber,
rzadkich płuc
i cienizny kręgosłupa

jeszcze wyżej jest gorzej
- ten cień jak orzech -
kokietuje nadzieją,
że tym razem nie jest
to pusta skorupa