nic prócz siebie | version: 17.11.2014 11:19

nic prócz siebie

trzymasz w dłoniach bukiet liści
wokół pachnie przemijaniem
brązowieją nasze myśli
dreszcze krążą pod ubraniem

na płaszczyźnie liścia miraż
w półuśmiechu twarzy zarys
moje rysy w niej odkrywasz
myśląc może że to czary

nie dbałem o nic
nie dałem ci nic
prócz siebie
wyschnięty jak liść
wyklęty jak myśl
nic nie wiem
wysuszył mnie wiatr
przewrócił mnie czas
na ziemię
nie dbałem o nic
nie dałem ci nic
prócz siebie

wszystko całkiem zjesienniało
nasze plany szeptów brzmienie
szelest liści to za mało
by odnaleźć to wspomnienie

dziś nie chcemy nic o sobie
wiedzieć aby słów nie kruszyć
targa nami wiatru powiew
zanim śnieg nas nie przyprószy