Uczta | version: 7.06.2011 07:58

jedno zdanie potrafi wstrząsnąć
katedrą niepokornej duszy
cóż dopiero kilka strof
o sile zdolnej wyrwać bezradności
obezwładniające szpony

niewerbalne komunikaty przenikają
głębiej niż przydrożna kapliczka
przy której złożone dłonie
upraszają marzenia o azymut
dla spełnionego jutra

posypały się witraże codzienności
z wolna opada zawartość
szuflad na ofiarny stół
by wskrzesić pasję uskrzydloną
piórem niespożytej wyobraźni

siedzący w kręgu celebrują rytuał
przekazywania metaforycznego znaku
liczne toasty zapewniają
że możliwym się stało
co za takie nie było uważane