terra nullius | version: 27.03.2012 20:30

między oddechem
współpasażera
a kraciastym płaszczem
w kolorach jesieni
roztacza się
ziemia niczyja

tak bym chciała
ją zaanektować
zagarnąć dla siebie

ale już kopią kanały
kładą autostrady
znów wszystko stanie się
takie przewidywalne
jednokierunkowe

tylko czasem
może betonowy stolik
zaprosi do kolacji