Matula | version: 19.08.2023 03:29

Autor: Kasia Dominik
5.0/5 | 5


Jest wzorem życia, najpiękniejszym cudem,
czerwoną różą w ogrodzie zimowym.
Kiedy znikałam za słońca zachodem,
w oknie czekała ze spojrzeniem tkliwym

To iście anioł miłujący wszystkich,
gniewu nie czuje, uraz nie pamięta.
Gdy zło się czai w zasiągu najbliższych,
chowa pod skrzydła niczym ptak pisklęta.

Smutki i lęki odgania uśmiechem,
cierpiącą duszę pocałunkiem leczy.
Ciepłymi dłońmi, w nocy i nad ranem,
opiekę trzyma nad losem człowieczym.

Kasia Dominik

Poem versions

 
Kommentare


Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung: