Poezja życia | version: 9.11.2017 13:27

Liczysz godziny do zmierzchu
a obok siedzi ona
gra tęsknotę do serc

Niebo płacze
ty patrzysz w głąb jej oczu
rumieniąc się przy tym jak dziecko

Zapada zmierzch
świat powoli usypia
i zaczynasz grać z nią

Płynięcie na fali muzyki
obijając się o brzegi codzienności
aż gałęzie czasu uginają się od wspomnień

Wers po wersie
wiersz po wierszu pisze się
księga człowieczej miłości