sza | version: 6.08.2012 17:45

niewiele mam z ciebie
wmuszałeś
pragmatyczne podejście do świata
bez fantazji i marzeń

różnimy sie tysiącem drobiazgów
ciebie ulepiono z gliny
we mnie tchnięto ducha

w świetle twojej teorii
mam dziwną zdolność
rozumienia bajek
szczęśliwa
wciąż uwielbiam dziecinne figle

rozkładasz się na szczątki
bez życia w życiu


wypełniam przestrzeń
drobinkami radości
drażniąc twoje szare komórki


zostajesz po tamtej stronie lustra
z echem własnych kroków