Bo kocham ciebie...

Każda myśl moja każde westchnienie,
ku tobie płynie bezkresnym niebem.
I niczym zdają się życia cienie,
…bo kocham ciebie.




Każde spojrzenie rzucone w przestwór,
niebios co się zasnuwa cieniem.
Zdaje się mówić "nie lękaj się stój",
…bo kocham ciebie.




I każde mego serca uderzenie,
co się wydaje pieśni śpiewem.
W niwecz zamienia jesienne cienie,
…bo kocham ciebie.




I choćby świat mnie potępił cały,
i zgasły gwiazdy i księżyc na niebie.
Niczym by dla mnie one się stały,
…bo kocham ciebie.




I choćby przyszło mi błądzić w mroku,
choć mnie niepamięć smutna pogrzebie.
Drwić nie przestanę ze świata wyroków,
…i nie przestanę kochać ciebie...




Andrzej Tomasz Maria Modrzyński
29.11.2009r. o świcie.