Zatrzymaj się, zwolnij...

Zatrzymaj się, zwolnij...

Nie pędź tak bezmyślnie. Zatrzymaj się
Stój!
Błądzisz nieustannie wśród codzienności
A wokół tyle magii cudownie
niezwyczajnej,

Palce twoje stukają w martwą
klawiaturę
Wyjdź dotknij trawy która pieści
dłonie
Wyzbądź się potoczności bo ona
bezduszna

Otul się wiatrem poczuj zapach
ziemi
Policz chmury płynące po błękitnym
niebie
Porozmawiaj z drzewem wyjaw myśli
skryte

Zaurocz się ptakiem który szybuje

Oddychaj kwiatów dotykaj słuchaj

Zapomnij o wszystkim, poddaj się
odkrywaj

Aż nagle zrozumiesz że życie
porywa
zaskakuje unosi zachwyca
Tylko pozwól mu na to
zatrzymaj się zwolnij
i oddaj mu się ufnie cały