Ze wspomnień w marzenia

Ze wspomnień przeniosłeś się w marzenia.
Moja sentymentalność znosi katusze.
A moja czułość zamrożona czeka na twój powrót.
Byliśmy siebie warci, przyznaj.
Żadne z nas ani trochę dojrzałe,
tylko kochające zabawę.
Gdy po roku myślę o nas, przypomina mi się niezwykle trafne pytanie
„Dokąd ślepiec zaprowadzi ślepca?”
Inteligentne intrygi, sprytne kłamstwa i zdrady,
ale wskakiwanie w największy płomień za sobą.
Toksycznie, dynamicznie, namiętnie.
Prawdziwy rollercoaster uczuć.
Próbowaliśmy być poważniejsi, lecz skądże…
Gówniarze z limitem w portfelu,
ale z bezkresną beztroską
do dziś
już z daleka, ale niezmiennie z niezaspokojonym wrażeń duchem.