GDY PRZYJDZIE PORA...

przeprawiając się łodzią Charona
na drugą stronę Styksu
zabiorę
dotyk matczynej ręki
czerwone soczyste jabłko
garść soli
wsypanej do dziecięcego fartucha
i pierwszy krzyk narodzonego

nie będę jej obciążać
walizką pełną twoich
cenzurowanych uczuć
złudnych uścisków
fałszywych uśmiechów
brakiem tolerancji

abyś nie zakłócał
mojego spokoju
dokładnie zamknę bramę nieba