Zaćmienie

Wiodąc rozmowę ze słońca zachodem
Przekraczam Utopię

Rozgaszczam się w chmurach
To moja Ostoja,
To moja Wewnętrznego światła wspólnota,
Moje to Wieloświatów przestrzenie

To, jakby ostatnie
Jakby cudze

Ocalałe, lecz zaginione
Zmęczony triumf serca
Eskapizm masy
Emocje zbiorowe

Dytyramby majowe
Koryfeusz dzieli
Miejsca w których nas nie ma
Na połowę

A Kto sięga po zabronione
Już wczoraj
Związał mowę
Świadków pełni zaćmienia
Na aprobatę
I na zgodę