Istnienie

Pojawia się, gdy nazywamy —
czym jest, gdy bezpowrotnie znika?

Najpierw było Nic — nazwane,
potem rewers, potem awers.
Wszystko poszło zgodnie z planem,
zrodził się porządek planet.

Cisza była niemilczeniem,
światło było błyskiem cienia.
Dźwięki się ubrały w słowa —
Źródło? Nie znam go z imienia.

Czas nie liczył bić ni wdechów,
trwał daleki w swoim śnieniu.
I powstało pierwsze słowo,
co nadało sens istnieniu.

Nazw uczyło się już wszystko
w przybliżeniu, w oddaleniu -
Niebo zapachniało niebem,
ziemia już pachniała ziemią.

Co tam było na początku?

Tylko pytam, nic nie zmieniam.
Wiem, że na początku była
Bezimienność bez imienia.