KOBALTOWA PIOSENKA

Uliczkami naszego miasta
Zielone autobusy mkną
Jak rącze konie króla Piasta
Posłuszne kobaltowym snom

Bolesławiecka ceramika
Śliczne pawie oczka, że cud
Jej sława przez wieki przenika
Najładniejsza ze wszystkich mód

Urocza starówka z ratuszem
Dba o Napoleona mit
Ileż było sercowych wzruszeń
Cesarza nie przebije nikt

Króluje cudna Bazylika
Pamięta średniowieczny czas
I pieśni po wielkich muzykach
Śpiewały anioły nie raz

Słynne akwedukty nad Bobrem
Tylko się zachwycać i śnić
Najdłuższy wiadukt w kraju, dobry
Podniebna kolejowa nić

Stylowy dworzec szmaragdowy
Pozdrawia pociągi co dnia
Ludzie zdejmują czapki z głowy
Opatrzność o podróżnych dba

Basen i zabytkowe termy
Neorenesansowy cud
Park Wodny Orka, kompleks cenny
Ciekawych ma atrakcji w bród

Światowe Centrum Ceramiki
Potęgą kultury, że szok
Ośrodek z dorobkiem nielichym
Zaprasza legendarny BOK

Innowacyjna biblioteka
Dla spragnionych - magiczny krąg
Na czytelników wiernie czeka
Sanktuarium miliona ksiąg

Z dawna kultowy Teatr Stary
Gościł artystów za wszech stron
Wiele talentów, istne czary
Obwieścił kobaltowy dzwon

Między parkami piękne domy
Dużo oryginalnych szkół
I staw z łabędziami stromy
Gdzie poeta piosenkę snuł

Refren:
Pod szczęśliwą gwiazdą
Ceramiczny raj
Kobaltowe miasto -
A ty chwilo trwaj!