A TU PORA WSTAWAĆ

A TU PORA WSTAWAĆ

Wpierw jawił się zmierzch
zwykłego dnia
zwykły jak zwykle lecz
niezwykle cichy, czyli cichuteńki
Księżyc przysnął bezwiednie
czas się przyczernił
aż pogubiły się gwiazdy

Przemoknięta noc
też się gdzieś zagubiła
nim zaistniała
ta orędowniczka miłości istotnych
przeciekła przez palce
i przez okno uleciała
nieopacznie na oścież otwarte

I nikt nie wie, kiedy się odnajdzie
i kto odsłoni światło
gdy zegar puści oko
a tu pora wstawać
przyrządzić nowy dzień
ekspresyjną kawą
a nie dyrdymały pisać przez sen

⊰Ҝღ$⊱……………………………………………… T☀ruń - 11 marca '26