podwieczór majowy

między kolejną ciemnością a ulicznym wiatrem
gdy każde ciało jest samotne
czuje to i nie martwi się
zapomniana cnota: nie martwić się na zapas
za kilka godzin rozrośnie się kosmos
tymczasem niedomknięcie energii
ptaki nawigują w połogu beztroski
ktoś wsłuchany w zalotny szum radia
wciąż niedomknięcie nadal płynie błękit
powoli zieleń zastyga w bezruchu
gdy pytasz siebie: skąd dziś wracasz