dawniej

dawniej dawniej
kręci w nosie jak pieprz
niebo z zachodzącym słońcem
i bardzo przyjaznymi chmurami
precyzyjna granica między
osiedlem a gdzieś tam
na razie płyty chodnika
prowadzą w nieskończoność
dzieci bawią się wyobraźnią
płonąc w rozgrzanym powietrzu
zbiegamy z górki
prosto w objęcia czasu