DRZEWO ŻYWOTA
Mk 6,1-6
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
,,Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy zaś nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze; a wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: «Skąd to u Niego? I co to za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce! Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?» I powątpiewali o Nim.
A Jezus mówił im: «Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony».
I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał."
Goreje bardziej od słońca,
Zamyka powieki i przenosi
Ma ręce i owoce,
Dotyka sercem dusze,
Należy do Pana
a woła głosem Jego:
,,Ojcze!"
Ojcze-zmiłuj się!
Gwiazdy nad nim błękitne,
Świecą, bo patrzą
a on tęsknotą powraca
nim zniknie
nikt nie wie skąd on,
bo widzą
i tylko ten zapach
kusi ogryzków roje,
co stopy korzeni grzeją!
On patrzy na Ojca w słodyczy
i woła z Radością:
,,Już pora, już pora"
Zasypia z zachwytem,
jak wstaje ze Słowem
i snem znów przywita
całusem w ramionach
bo nie ma innego,
Miejsca Nim spotka!
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
,,Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy zaś nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze; a wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: «Skąd to u Niego? I co to za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce! Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?» I powątpiewali o Nim.
A Jezus mówił im: «Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony».
I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał."
Goreje bardziej od słońca,
Zamyka powieki i przenosi
Ma ręce i owoce,
Dotyka sercem dusze,
Należy do Pana
a woła głosem Jego:
,,Ojcze!"
Ojcze-zmiłuj się!
Gwiazdy nad nim błękitne,
Świecą, bo patrzą
a on tęsknotą powraca
nim zniknie
nikt nie wie skąd on,
bo widzą
i tylko ten zapach
kusi ogryzków roje,
co stopy korzeni grzeją!
On patrzy na Ojca w słodyczy
i woła z Radością:
,,Już pora, już pora"
Zasypia z zachwytem,
jak wstaje ze Słowem
i snem znów przywita
całusem w ramionach
bo nie ma innego,
Miejsca Nim spotka!
My rating
@ Maksymilian Tchoń
tą Wartością jest Sam Bóg, bo człowiek sam nie znaczy nic dla świata..i właśnie Stwórca wiedząc o tym, jakim nas uczynił
Sobą Ubogaca dając Swego Ducha,
który pokonał świat!
ps.
to parafraza dwóch cytatów z Koheleta lub Psalmu ( mogę poszukać) i listu św. Pawła..
a podsumowując, bardziej znany cytat:
,,Moc w słabości się doskonali" i ,,tam, gdzie słabość tym większa rozlana łaska"
Dziękuję Maksymilianie,
nie brak mi Odwagi, by iść ze Słowem Boga do świata,
bo jak powiedział św. Piotr wraz ze św. Janem:
„Bo my nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli”
Pozdrawiam Serdecznie:)
@Pierre
Dzisiaj przypomniano mi piękny cytat.Musiałem się nim z Tobą podzielić:
"Człowiek młody musi być silniejszy od warunków, musi się przez te warunki przebić siłą przebicia nie jako talent kombinowania, ale jako siła tkwiąca w człowieku i wynikająca z jego wartości wobec, której wszyscy muszą zamilknąć" - Jan Paweł II
Wszystkiego dobrego!...
@ Maksymilian Tchoń
Bóg zapłać Maksymilianie:)Moja ocena
Zło dobrem zwyciężaj! :) Najlepszego!My rating