oda do Wyobraźni

trzeba by się zapiąć na zamek błyskawiczny kręgosłupa niemoralnego
przez duże E nadmuchać ego i wypuścić w eter balon próżności
fałszywymi inicjałami spiąć się z rzeczywistością
na leżance z gładkich wersetów obserwować słońce
które spala naiwnych niech się palą w twoim świątobliwym
odbiciu bo to jebliwe schowane po drugiej stronie lustra
niech je ciumka królik
wszystkie czynności przygotują na nieprzeżycie zagłady
bez towarzyszących obciążeń gwałtownym strachem
i niewysychającym potem oznaką słabości
( była to oda do Wyobraźni w typie ministerialnym )