Konrad. Dzień wcześniej.

Pije słowa zewsząd
do dna obłędu
Goni zbiegłe nielegalnie
myśli o porządku
Gra z Bogiem o widzenie
jasne i przejrzyste
Stoi na końcu języka
i używa nieskończoności bez lęku po kropce
zdań skazujących na banicję
Z gardła strzela mu krew
gwałtownie sieką ostrza wyprute z żył
Nagli się wszystko jak klęska
z mylnej pewności o jednej prawdzie
Konrad
Cudowny tancerz
na ostrzu bluźnierstwa