Joanna Kołaczkowska (1966-2025)

Lipcowe niebo dziś poszarzało

braknie słów choćby dla pożegnania
wiedząc ,że to niestety ostatnie
nawet wesołek jest w żałobie

a kto nas pocieszy
słów wciąż za mało
kto ten smutek uleczy

bez odpowiedzi na dzisiejsze pytania
musiałaś Atropos przeciąć akuratnie
w samym środku tę cienką życia nić

tak to spodobało się tobie
kiedy umiera ktoś w chorobie
i nie wyjdzie już z pieleszy
przestań Mojro choć na chwilę

lat życia wszak było jeszcze tyle
ten śmiechu nie do podrobienia
teraz wszystko na zawsze się zmienia

Kloto nową nić człowieka teraz plecie
to nieprawda
jeszcze serce zaprzeczy

uśmiech znalazłem w życia kabarecie
bez ciebie
czy coś mnie jeszcze rozśmieszy