MYŚL NAD FILIŻANKĄ

MYŚL NAD FILIŻANKĄ

Nad filiżanką kawy
pastelowym porankiem
pod niebem bez uniesień
na progu horyzontu
markotnie świat moknie
deszcz maluje niepokoje
na szyby krysztale
w pokojowym oknie
retroperspektywicznie
myśl oswajam nastrojem
co powraca chronicznie
że nie rozumiem, lecz próbuję
szukam słów

Brak słów, cóż pocznę
słów niepodeptanych
bliskich moich marzeń
może nie są stąd
gdy pióro się zacina
miota i upada
jak na wietrze wiklina
zderza się ze ścianą
świat mych ideałów
płytki, coraz płytszy
staje się osobny
jałowy jak Księżyc
może nie powinienem pisać
nie niepokoić
nawet nie oddychać

⊰Ҝღ$⊱……………………………………………… T☀ruń - 8 stycznia '25