monolog wewnętrzny

dzień dobry
mam nadzieję że
nie będzie państwu przeszkadzać
jeśli
zwymiotuję w państwa kierunku
wszak jesteśmy ludźmi
i nic co ludzkie
nie powinno nam być obce
pytam bo jestem
dobrze wychowany
postaram się nie zachlapać państwu ubrań
to nic osobistego
po prostu nie mogę znieść
waszych tępych spojrzeń
i pustych oczu
to krzyk rozpaczy
bolą mnie wasze
wydrążone dusze
duszę się na myśl
o was
i gdy widzę was
robi mi się duszno


dziękuję za wyrozumiałość
życzę miłego dnia
i zapraszam ponownie