PODMIO CI KOWI LIRYCZNEMU

MEMU ULUBIONEMU
PODMIO CI KOWI LIRYCZNEMU

Nim smutne powiędną mimozy
nim odfruną żurawie
z jasnocieni miododajnej łozy
pożegnają nenufary stawie
by doczekać jeszcze kilku
czarujących wiosen
jesieni tyleż… z tobą tylko
jaśminu, którego wonie
tak kochasz motylku
bukiet ci przyniosę

A nim cię waniliowy sen omiecie
i tych zaplecionych skrzętnie
o północy półpióra półgłosem
półsennej, owładniętej kwieciem
malowanej namiętnie
na lirycznym portrecie
grafomańskich słów krocie
i jeszcze z lubością schwytam
srebrne okruchy Księżyca
dla ciebie mój kocie

⊰Ҝற$⊱…………………………………………… Jezioro Ruduskie - 14 września '24


Ps.
Zdradzę poufnie niezorientowanym, że wiersz dedykowany
jak wiele dla mej wybranki, czarującej fanki czytanki
co onegdaj stawiając wszystko na jedną kartę
ze mną w miłosne jęła wdać się szranki