mam na imię tułaczka

tułam się w ich świecie
ślizgam się ulicami zatłoczonych miast

zasypiam z odrobiną szczęścia między zębami
przytulam twarz do ciepłych kartonów

idę przed siebie ze spuszczoną głową
jak świnia nie widzę nieba
lustruję też w kierunku gwiazd
podkarmiam gołębie resztkami westchnień

ulice niebezpieczne oschłe
przykre bez uczuć
latarnie uśmiechem w oczy
samochody mówią do mnie

strugam miny grymasem czasem
idę zmarznięty ulicą złotą
układa się bruk z kilku wspomnień

brukowany do lasu wjazd
szlaban znak byś wiedział
że jest zielony