Rozbrykane lato | version: 1.08.2014 10:14

Lato wiatr dosiadło i pomyka wierzchem,
rozsiewając blaski w pędzie rozedrganym,
otwiera nagietki, podjada czereśnie,
rozbiera dzierlatki, kokotki i damy.

Popyla, zapyla i rozmnaża ostro.
Świat pączkuje w oczach niczym jagodzianka.
Obiera marszrutę bezwstydnie niepostną,
kokosi się w klombach i gzi w polnych wiankach.

Raz po raz przykuca w ciężarnym jęczmieniu,
by na harce nabrać świeżutkiej ochoty,
rozczesuje włosy, gra z chabrem w zielone,
strzelając palcami rodzi letnie burze.

RC 1.07.14