noc | version: 14.08.2010 00:04

author: renee
5.0/5 | 2


przecudne niebo
jak płaszcz otula
niespokoją ziemię
utkany milionem gwiazd
jak welon opada na nieboskłonie
idę aleją modrzewiową
kamieniami utkaną w dole
w górze konstelaccje gwiazd
i te spadające gwiazdy
z przedziwną mocą
spełniającą najskrytsze marzenia
kiedy z nieba spdają
idę czuję ciebie obok siebie
czekam na więcej
liczę na całość
wybaczam ci twoją nieśmiałość
idź i nie wahaj się
takiej nocy jak ta
nie będzie już takiej
wszystko możliwe
co tylko było snem
mieć u boku ciebie
nic więcej mi nie trzeba
by niebo osiągnąć
kochaj mnie
tak jak ja ciebie
a niebo będzie nasze
konstelacje własne aspiracje
ty ja przecudne niebo
a my w nim

Poem versions

 
COMMENTS


My rating

My rating:  
21.04.2012,  Zahirka

My rating

My rating: