5 | version: 15.06.2013 00:28

Na mojej drodze, nie białej, nie czarnej
Podkochuje się tragedia w komedii,
Gorycz ze słodyczą lubią się bardziej,
Mrok czasem wrogie twarze rozświetli.

I chociażbym chciał rozdzielić na stałe
Te różne idee - śmiertelnych wrogów,
To i tak później, gdy chwilę przystanę,
Spotkam ich - przyjaciół - na najbliższym rogu.

I rany i krew ze sobą nie walczą.
Mają się lepiej niż niektórzy bracia,
Choć gryzą się często poważnie warcząc,
Zazwyczaj ten konflikt w śmiech się obraca.

Wszelkie decyzje dobre i złe, mają
Tę wadę, że w losie jak dym znikają.
Jakby gdzieś szlaki, nie jawne, nie tajne,
Na mojej drodze, nie białej, nie czarnej.