- | version: 1.10.2012 20:57

Η νύχτα πάλι πέρασε και φίδια μ' έχουν ζώσει,
αυγή δειλά ανέτειλλε κι ο ήλιος θα πληγώσει,
το μπλε φαντάζει μακρινό στης θάλασσας τη στρώση
το κίτρινο απέμεινε σ ημέρα δίχως πτώση.

Αστέρι φέγγει μακρινό,φωτιά δεν θα μου δώσει,
μονάχο σβήνει με πικρό μαράζι κ έχει γνώση...
Μα εγώ θα τ' αγαπώ εκείνο το αστεράκι
γιατί θυμίζει κάποτε πως ήμουνα παιδάκι.

Εικόνα κ η επόμενη σε δάσος με παγκάκι
που τρυφερά με άγγιζε του πάθους το χειλάκι,
μα πυρκαγιά εξέσπασε και πάει το αγοράκι,
σαν άνδρας πλέον έγινε τον πλήγωσε φαρμάκι.

Η ευτυχία μετριέται με στιγμές σε διαδοχικό σκαλάκι
σε έρωτα θε να πιαστώ να ξεχαστώ λιγάκι,
κ αν μακριά επέλεξες να φτιάξεις μονοπάτι
το βράδυ ξέρω εύχεσαι για μένα στο κρεβάτι.