A tam szaleni | version: 29.11.2012 08:54

A tam szaleni gadacie.
Wierzcie mi, że się nauczyłam.
Nie słodko.
Samotnie, beznamiętnie.
Wrócić do życia, gdy wcale nas nie chce.
Gdy ma dość naszej depresyjnej dekadencji.
Kolorować je tak, jak byliśmy dziećmi
i ignorowaliśmy gotowe wzorce do pokolorowania w malowankach.
Nie wiem co macie na sobie,
ale to co macie w sobie bardzo mnie niepokoi.
Nie będę rozmawiać, słuchać, patrzeć.
To mogę.
Choć najbardziej chciałabym nie czuć.

Więc załóżmy, że jest dobrze.
Przytulmy się do misia, albo jak wolicie
do krawężnika i rowu, przy którym będziemy dochodzić do siebie.
Ważne jest to, że się ockniemy.
Ja zostawię tego misia.
Nie chcę takiej pamiątki.
Nauczkę już mam wytatuowaną na sercu.