Εξαθλίωση

Λευκές νύχτες
Βρώμικοι τοίχοι
Κάγκελα στα παράθυρα
Δρόμοι κάθετα μαχαιρωμένοι
αιματηρά υποταγμένοι
Μάτια κλουβιά
σε νήμα κρεμασμένα,
από την κτίση τους τυφλά
 
Όλα ξυπνούν θρύλους και αλήθειες
 
και γίνονται ήρωες οι σκιές,
συνθλίβεται ο νους,
σχίζονται τα δάχτυλα – αιμορραγούν,
οι λέξεις γονατίζουν
 
και η ψυχή του κόσμου λυγμός
απολιθωμένος,
χαραγμένος
στου στίχου τη χορδή