Pozdrowienia
To, co pamiętam, pozostaje w sercu.
Pamięć nie zawodzi – wciąż do mnie przychodzicie.
Koraliki tajemnicy spoczywają na dnie serca,
a ich mowa jest cicha i bliska.
Jak dzieło kowala – to, co wykujesz za młodu,
trwa przez całe życie. Zostają wspomnienia.
O Tobie nie zapomnę.
Wciąż słyszę rytm młota i kowadła, odmierzający czas.
Choć dzień jest dziś mglisty,
wierzę, że przebije go promień życia.
Kocham Cię za wszystko i za nic.
A szczygieł macha do Ciebie skrzydłami, jakby niósł pozdrowienie.
Pamięć nie zawodzi – wciąż do mnie przychodzicie.
Koraliki tajemnicy spoczywają na dnie serca,
a ich mowa jest cicha i bliska.
Jak dzieło kowala – to, co wykujesz za młodu,
trwa przez całe życie. Zostają wspomnienia.
O Tobie nie zapomnę.
Wciąż słyszę rytm młota i kowadła, odmierzający czas.
Choć dzień jest dziś mglisty,
wierzę, że przebije go promień życia.
Kocham Cię za wszystko i za nic.
A szczygieł macha do Ciebie skrzydłami, jakby niósł pozdrowienie.

My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating