korytarzem drzemki

Wczoraj
korytarzem drzemki
zawędrowałem
za siódmą górę
z mchu i paproci
wyszedłem na spotkanie
swobodnej myśli
która odrastała
w zupełnie spodziewanych momentach

być może kiedyś
miłość będzie rybą
wyrzuconą na brzeg
ale teraz
nabieram z ciebie słowa
z niezmąconą ufnością
twoje palce
jak przyjazne kraby
wędrują po mej twarzy
zapada kurtyna zmierzchu
smutek
jest tylko anorektycznym piszczelem
obmywam twarz ciepłą wodą
dobrze