Etiuda dla jednego aktora

W cylindrze z zachwytów,
z laską własnych racji,
wchodzi dziś na scenę
mistrz słowa
i narracji.

Bywa że włóczęgą,
bywa że kostiumem.
W poezji ma tron.

Kim on?

O Recenzencie
własnego odbicia!
Cóż są Ci inni?

- To statyści życia!

I tu słychać oklask.

Wnet tłum zauważa,
że ten się wyłonił
z jednej pary dłoni.

Kurtyna opada.

Mistrzu ceremonii!