Wiwisekcja

dla A...


Nikt całe życie nie czuje się błogo
na ostatniej drodze przybywa łez
nic nigdy nie trwa tutaj wiecznie

tak jak nie pachnie przez cały rok
w ogrodzie biały bez
niejeden cień zna każdy krok

jak pisklę w gniazdku bezpiecznie
chcę skryć się w twoich dłoniach
mówisz dziś trzymaj się

pytam w milczeniu siebie
czego
poskręcane myśli to nie dystonia
może raczej
kogo

kto naprawdę kocha człowieka
pamięta zawsze o kromce chleba
życie smakuje czasem jak więzienie

los póki co jeszcze czeka
kiedy podaruje
prawdziwe odpocznienie

którego tak bardzo
mi dzisiaj potrzeba