W GRZE W ZIELONE

W GRZE W ZIELONE

Wtorku wczesnym rankiem
po wschodniej nieba stronie
świtają narodziny dnia
tego do odbycia
a las zdobny jesieni pastelą
rumieni się, ochrą złoci
beżami szeleści
nabrzmiały nadmiarem piękna
radości letnich

Tak od lat, natury koleją
znów uległ pokusie
nieco zagubiony, choć wie
że tak już być musi
w starej grze w zielone
zasuszone zgubił liście
i nasiona pomarszczone
rozsypał hen w świat
rozniósł je wiatr

Wiatrem kołysany wnet przyśnie
snem zimowym odpocznie
i pośpi i pośni
a za niedługo radośnie
w aureolach słonecznych
nastrojony tak uobecni
od ptactwa słysząc o wiośnie
aż serce jak trawa
o tej porze roku rośnie

⊰Ҝღ$⊱………………………………………… T☀ruń - 17 marca '26