kochałem na amen

patrzyłem w lata naprzestrzał
oczom nie wierzę
patrząc w przyszłość w eter

raz narodziny na ten czas
śmierć przychodzi gdy zechce
zabiera winnych i niewinnych

umieramy rodzimy się z wielką pompą
smutek gdy jest źle
upadamy na kolana w modlitwie

budzimy dni by naprzód iść
z nadzieją że będzie dobrze
dlaczego tak jest niezrozumiale

chłodny powiew wiatru słońce
na niebie ręce w kieszeniach
brakuje szczęścia wciąż testy
nie wytrzymam zaraz żałować

chcę się śmiać i bawić patrzysz
gdy tańczysz i kochasz mniej
kochałem ciebie patrzyłaś
w przyszłość przez własny pryzmat
teraz żałujesz tych nieprzespanych nocy